مروری بر روابط هنگ

منشاء نظامی: در ابتدا برای هنگ های نظامی بریتانیا در قرن 19 طراحی شد، هر هنگ یک الگو و طرح رنگ منحصر به فرد را برای نشان دادن هویت خود اتخاذ کرد.

سازگاری غیرنظامی: با گذشت زمان، این سبک در زندگی غیرنظامی رایج شد، به ویژه در مدارس و باشگاه ها، جایی که سازمان های مختلف طرح کراوات خود را اتخاذ کردند.

نفوذ آمریکا: هنگامی که روابط هنگ از اقیانوس اطلس عبور کرد، آمریکایی ها جهت راه راه را برعکس کردند. کراوات‌های بریتانیایی معمولاً دارای نوارهایی هستند که از شانه چپ کاربر تا باسن راست او کشیده می‌شود، در حالی که کراوات‌های آمریکایی این الگو را برعکس می‌کنند.

راه راه: ویژگی بارز کراوات های هنگ، نوارهای مورب آنها است.

انگلیسی: خطوط راه راه از چپ به راست پایین می آیند.

آمریکایی: خطوط راه راه از راست به چپ پایین می آیند.

رنگ ها: معمولاً کراوات ها دارای رنگ های متضاد و متضاد هستند که نمادی از هنگ، مدرسه یا باشگاه هستند.

پارچه: اغلب از ابریشم یا پشم ساخته می شود، با بافت پارچه ای یا جناغی برای پرداخت کلاسیک.

رسمی: کراوات هنگ در کنار کت و شلوار کت و شلوار برای محیط های کاری یا جلسات رسمی باشگاه مناسب است.

گاه به گاه: همچنین می‌توان آن‌ها را با لباس‌های غیررسمی هوشمند، مانند پیراهن دکمه‌دار و چینی پوشید که ظاهری آماده یا Ivy League می‌دهد.

تطبیق الگو: از پوشیدن آنها با سایر لباس های با طرح های سنگین (مثلاً پیراهن های راه راه یا کت و شلوار چهارخانه) برای جلوگیری از برخورد خودداری کنید.

در انگلستان: پوشیدن کراوات هنگ بدون وابستگی به هنگ، مدرسه یا باشگاهی که آن را نمایندگی می کند، می تواند نامناسب یا حتی بی احترامی تلقی شود.

در آمریکا: کراوات هنگ معمولاً به عنوان یک بیانیه مد در نظر گرفته می شود و کمتر به معانی تاریخی یا نمادین آنها توجه می شود.

امروزه، روابط هنگ دیگر به شدت به سازمان ها وابسته نیست. بسیاری از برندهای لوکس انواع مختلفی را تولید می کنند که از طرح های سنتی تقلید می کنند، اما مخاطبان وسیع تری را که سبک آگاه هستند، ارائه می دهند. آنها نماد سنت، اقتدار و پیچیدگی باقی می مانند.

آیا می خواهید نکاتی در مورد گنجاندن کراوات هنگ در طرح های خود یا هر جنبه خاصی از تولید آنها داشته باشید؟