سرآستین ها به نمایشگر مهمی از پیراهن تبدیل می شوند

سرآستین ها به بخش نمایشگر مهمی از پیراهن تبدیل شدند و تنها پس از سال 1530 بود که به تدریج برای جلوگیری از سرما وجود داشتند. در آن زمان، آستین یا وارونه تا می شد (نمونه اولیه دو پشته فرانسوی)، یا پارچه دیگری وصل می شد و سپس با یک نخ به مچ دست وصل می شد (این طناب بعداً به یک دکمه سر دست بسته تبدیل شد). به طوری که جلوی کاف مانند یک گل باز شود و سپس با رنگ های مختلف مواد هماهنگ شود که بسیار زیبا بود.
در مد آن زمان، مخفی کردن چنین سرآستین های زیبایی غیراخلاقی بود، بنابراین سرآستین ها طوری چیده می شدند که کت را برای چند سانتی متر نمایان می کرد تا سرآستین های زیبا کاملاً نمایان شوند. وقتی کت و شلوار و پیراهن کنار هم قرار گرفتند، قانون پوشیدن پیراهن نیز حفظ شد و در درازمدت به یک قانون مهم برای پوشیدن کت و شلوار تبدیل شد. از آنجایی که سرآستین ها برای نشان دادن سرآستین های زیبا در معرض دید قرار می گیرند، آیا لازم است پیراهن ها را با دکمه های معمولی پیراهن های مدرن به رخ بکشیم؟ بله، فقط در صورت استفاده از دکمه سرآستین، باید کت و شلوار را روی سرآستین در معرض دید قرار دهید و انواع دکمه سرآستین را به همه نشان دهید.